ΤEΤΑΡΤΟΙ ΔΕΛΦΙΚΟΙ ΔΙΑΛΟΓΟΙ
Υπό την αιγίδα
της Α.Ε. του Προέδρου της Δημοκρατίας
κυρίου Κωνσταντίνου Αν. Τασούλα
Δελφοί, Παρασκευή 3 – Σάββατο 4 Ιουλίου 2026
Διοργανωτής
Χορηγός
Χορηγός
Με την υποστήριξη
Χορηγοί Επικοινωνίας
Η εκδήλωση υποστηρίζεται από το Bodossaki Lectures on Demand-BLOD, την ηλεκτρονική βιβλιοθήκη διαλέξεων (blod.gr) του Ιδρύματος Μποδοσάκη
Η Πρωτοβουλία
Το Ευρωπαϊκό Πολιτιστικό Κέντρο Δελφών (Ε.Π.Κε.Δ.), αποτελεί σήμερα το κατεξοχήν πολιτιστικό ίδρυμα στην Ελλάδα όπου η σημασία της ανθρωπιστικής σκέψης διερευνάται σε σταθερή βάση, καθώς και τον ιδανικό χώρο διαλόγου για τα καίρια ερωτήματα της εποχής μας, πάντα με επίκεντρο τον άνθρωπο και τη Δημοκρατία.
Στο πλαίσιο αυτό, το Ε.Π.Κε.Δ. εγκαινίασε το 2023 το διεθνές πρόγραμμα «Δελφικοί Διάλογοι», με στόχο την κριτική προσέγγιση και τον αναστοχασμό πάνω στις σημαντικές προκλήσεις που διαμορφώνουν το παρόν και το μέλλον της ανθρωπότητας. Με τη συμμετοχή διακεκριμένων στοχαστών και επιστημόνων από όλο τον κόσμο, οι Δελφικοί Διάλογοι φιλοδοξούν να προτείνουν νέους δρόμους και να ενισχύσουν τον παγκόσμιο πνευματικό διάλογο.
Το πρόγραμμα πραγματοποιείται φέτος για τέταρτη συνεχή χρονιά και είναι ανοιχτό στο κοινό.
Δελφικοί Διάλογοι 2026
Το μέλλον της ανθρωπότητας
3–4 Ιουλίου 2026 | Δελφοί
Υπό την Αιγίδα της Α.Ε.
του Προέδρου της Δημοκρατίας,
κ. Κωνσταντίνου Αν. Τασούλα
Φέτος, οι ομιλητές είναι πρωτοπόροι και εξαιρετικά επιδραστικοί επιστήμονες από τους χώρους της αστροφυσικής, της τεχνητής νοημοσύνης, της ιατρικής καθώς επίσης και των ανθρωπιστικών και κοινωνικών επιστημών. Θα διερευνήσουν πώς οι εξελίξεις στις λεγόμενες θετικές επιστήμες και στην τεχνολογία διαμορφώνουν το μέλλον του ανθρώπου και των κοινωνιών του, και θα επιχειρήσουν να δώσουν απαντήσεις σε καίρια ερωτήματα, όπως:
- Πώς διαμορφώνεται η διαστημο-πολιτική σήμερα; Ποιες οι εξελίξεις στον αγώνα δρόμου αποικισμού του διαστήματος και τι αυτό συνεπάγεται για το μέλλον της ανθρωπότητας, τις διεθνείς γεωπολιτικές συνθήκες και τον πλανήτη Γη;
- Πώς η σύγχρονη επιστήμη προσεγγίζει τα ερωτήματα σχετικά με την πιθανότητα μορφών εξωγήινης ζωής και νοημοσύνης; Πώς μπορούν να προστατευθούν τα όρια μεταξύ επιστημονικού ορθολογισμού και φαντασιακών αφηγημάτων συνωμοσιολογίας σε έναν κόσμο που κατακλύζεται από ψευδείς, κατασκευασμένες ειδήσεις;
- Πώς η τεχνητή νοημοσύνη λειτουργεί ως σύγχρονο μαντείο; Πώς μπορεί να συμβιώσει μαζί της η μέχρι τώρα νοούμενη ως ουσιαστικώς ανθρώπινη υπόσταση;
- Πώς η τεχνητή νοημοσύνη επηρεάζει τους μηχανισμούς και τους στόχους διακυβέρνησης στις σύγχρονες πολιτείες; Πώς μπορεί να συμβάλει στην προώθηση της συμμετοχικότητας των πολιτών στη λήψη σημαντικών αποφάσεων, αλλά και ποιους κινδύνους ενδεχομένως εγκυμονεί για τους δημοκρατικούς θεσμούς και τις ελευθερίες των πολιτών;
- Πώς η γνωσιακή τεχνολογία διαμορφώνει το μέλλον του πολιτισμού, της πολιτικής αλλά και τους όρους και τις προτεραιότητες της πολιτιστικής πολιτικής;
Πρόγραμμα
Παρασκευή 3 Ιουλίου
17.30 – 17.45
Χαιρετισμοί
17.45 – 18.25
Πρώτη συνεδρία
Εναρκτήρια ομιλία
Παναγιώτης Ροϊλός, Πανεπιστήμιο Harvard
Η πολιτική του διαστήματος και το μέλλον της ανθρωπότητας
Helen Margetts, Πανεπιστήμιο Οξφόρδης
Διακυβέρνηση στην εποχή της τεχνητής νοημοσύνης και του ψηφιακού μετασχηματισμού
18.25 – 18.45
Συζήτηση
18.45 – 19.00
Διάλειμμα
19.00 – 19.40
Δεύτερη συνεδρία
Lenart Škof, Κέντρο Επιστημών και Έρευνας Koper
Το μέλλον της ψυχής της ανθρωπότητας
Marcello Ienca, Τεχνικό Πανεπιστήμιο Μονάχου
Η ανθρωπότητα σε σταυροδρόμι: Η γνωσιακή τεχνολογία και το μέλλον της ελευθερίας και της αυτονομίας
19.40 – 20.00
Συζήτηση
Σάββατο 4 Ιουλίου
09.30 – 10.10
Τρίτη συνεδρία
Abraham Loeb, Πανεπιστήμιο Harvard
Τα πλεονεκτήματα της εξωγήινης νοημοσύνης έναντι της ΤΝ
Markus Gabriel, Πανεπιστήμιο Βόννης
Η ανθρώπινη υπόσταση στην εποχή της ΤΝ – Τι μας αποκαλύπτει για τον εαυτό μας ο μαγικός καθρέφτης της ΤΝ
10.10 – 10.30
Συζήτηση
10.30 – 10.45
Διάλειμμα
10.45 – 11.25
Τέταρτη συνεδρία
Ofrit Liviatan, Πανεπιστήμιο Harvard
Όταν οι μηχανές γίνονται τα νέα μαντεία: η αναγκαιότητα της ρύθμισης
Martin Rees, Πανεπιστήμιο Cambridge
Το μέλλον μας στο διάστημα
11.25 – 11.45
Συζήτηση
11.45 – 13.15
Στρογγυλή Τράπεζα
Βιογραφικά Στοιχεία
Ο Markus Gabriel είναι ένας διεθνώς αναγνωρισμένος φιλόσοφος και κατέχει την Έδρα Γνωσιολογίας, Νεότερης και Σύγχρονης Φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο της Βόννης. Το 2009 έγινε ο νεότερος τακτικός καθηγητής φιλοσοφίας στη Γερμανία. Από το 2012 είναι Πρόεδρος του Διεθνούς Κέντρου Φιλοσοφίας και από το 2017 Διευθυντής του Διεπιστημονικού Κέντρου Επιστήμης και Σκέψης, και τα δύο με έδρα τη Βόννη.
Έχει τιμηθεί με πολυάριθμα βραβεία, υποτροφίες και θέσεις επισκέπτη καθηγητή σε ιδρύματα όπως το UC Berkeley, το NYU, το Stanford, η Σορβόννη (Paris 1) και το PUC του Ρίο ντε Τζανέιρο. Από το 2022 έως το 2024 διετέλεσε Ακαδημαϊκός Διευθυντής του THE NEW INSTITUTE. Το 2024 ανέλαβε καθήκοντα Ανώτερου Παγκόσμιου Συμβούλου στο Ινστιτούτο Φιλοσοφίας του Κιότο και το 2025 έγινε Καθηγητής με ειδικό διορισμό στο Ινστιτούτο για το Μέλλον της Ανθρώπινης Κοινωνίας του Πανεπιστημίου του Κιότο.
Τα βιβλία του έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες, ενώ αρκετά από αυτά έχουν γίνει διεθνή μπεστ σέλερ. Ανάμεσα στα σημαντικότερα έργα του συγκαταλέγονται τα Why the World Does Not Exist, Moral Progress in Dark Times, The Human Animal: Why We Still Do Not Fit into Nature και το πρόσφατο βιβλίο του Doing Good – How Ethical Capitalism Can Save Liberal Democracy.
Ο Marcello Ienca είναι Καθηγητής Ηθικής της Τεχνητής Νοημοσύνης και των Νευροεπιστημών στο Τεχνικό Πανεπιστήμιο του Μονάχου (TUM), και Αναπληρωτής Διευθυντής του Ινστιτούτου Ηθικής και Ιστορίας της Ιατρικής. Η έρευνά του επικεντρώνεται στις ηθικές, νομικές και κοινωνικές επιπτώσεις της τεχνητής νοημοσύνης, της νευροτεχνολογίας και της ψηφιακής καινοτομίας, με ιδιαίτερη έμφαση στη γνωστική ελευθερία, την ιδιωτικότητα της σκέψης και τα ανθρώπινα δικαιώματα στην ψηφιακή εποχή. Είναι διεθνώς γνωστός για το πρωτοποριακό του έργο σχετικά με τα «νευροδικαιώματα» (neurorights) και έχει συμβάλει εκτενώς σε διεθνείς πρωτοβουλίες διακυβέρνησης της τεχνητής νοημοσύνης και της νευροτεχνολογίας.
Είναι επικεφαλής Νευροηθικής της International Brain Initiative, πρόεδρος της International Neuroethics Society και έχει διατελέσει μέλος της Ειδικής Ομάδας Εμπειρογνωμόνων της UNESCO για τη Δεοντολογία της Νευροτεχνολογίας. Είχε επίσης συμβουλευτικό ρόλο σε οργανισμούς όπως ο Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ), το Συμβούλιο της Ευρώπης, τα Ηνωμένα Έθνη, η UNICEF και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή σε ζητήματα διακυβέρνησης αναδυόμενων τεχνολογιών και ψηφιακής ηθικής.
Η Ofrit Liviatan είναι Διευθύντρια του Προγράμματος σεμιναρίων πρωτοετών του Harvard College και διδάσκουσα στους τομείς του δικαίου και της πολιτικής στο Τμήμα Διακυβέρνησης του Πανεπιστημίου Harvard. Κατέχει διδακτορικό και μεταπτυχιακό τίτλο σπουδών με διάκριση από τη Σχολή Νομικής και Διπλωματίας Fletcher του Πανεπιστημίου Tufts, καθώς και πτυχίο Νομικής από το Ισραήλ, όπου έγινε μέλος του δικηγορικού συλλόγου και άσκησε δικηγορία στους τομείς του συνταγματικού, ποινικού και εμπορικού δικαίου.
Τα ερευνητικά της ενδιαφέροντα και το πολυβραβευμένο διδακτικό της έργο περιλαμβάνουν το δίκαιο και την κοινωνία, τις εντάσεις μεταξύ νομικής θεωρίας και πράξης, τον ρόλο των νομικών συστημάτων σε εθνοπολιτισμικές συγκρούσεις και στη διαχείριση της διαφορετικότητας, κοινωνικο-νομικά διλήμματα γύρω από την τεχνητή νοημοσύνη, κριτικές προσεγγίσεις του δικαίου μέσα από οπτικά και λογοτεχνικά πλαίσια, καθώς και τις νομικές δυναμικές μεταξύ θρησκείας και κράτους.
Ως Διευθύντρια (και τιμηθείσα με το Dean’s Distinction Award) η Δρ Liviatan επιβλέπει ένα δίκτυο περίπου 130 σεμιναρίων, τα οποία διδάσκονται κάθε χρόνο από τους πλέον διακεκριμένους καθηγητές του Πανεπιστημίου, και αποτελούν μια μοναδικά άμεση και ουσιαστική εισαγωγή στο ευρύ φάσμα των επιστημονικών πεδίων του Harvard.
O Avi Loeb είναι κάτοχος της έδρας Frank B. Baird, Jr. Professor of Science στο Πανεπιστήμιο Harvard. Απέκτησε διδακτορικό στη Φυσική από το Εβραϊκό Πανεπιστήμιο της Ιερουσαλήμ σε ηλικία 24 ετών (1980–1986), ηγήθηκε του πρώτου διεθνούς ερευνητικού προγράμματος (1983–1988) που υποστηρίχθηκε από τη Στρατηγική Αμυντική Πρωτοβουλία (SDI) και στη συνέχεια διετέλεσε μέλος του Ινστιτούτου Προηγμένων Σπουδών (Institute for Advanced Study) στο Princeton (1988–1993).
Έχει συγγράψει 9 βιβλία, με πιο πρόσφατα τα Extraterrestrial και Interstellar, καθώς και περισσότερες από χίλιες επιστημονικές δημοσιεύσεις πάνω σε ευρύ φάσμα θεμάτων, όπως οι μαύρες τρύπες, τα πρώτα άστρα, η αναζήτηση εξωγήινης ζωής και το μέλλον του Σύμπαντος.
Διευθυντής του Ινστιτούτου Θεωρίας και Υπολογισμών (Institute for Theory and Computation) του Κέντρου Αστροφυσικής Harvard–Smithsonian κατά την περίοδο 2005–2026 και υπηρετεί ως Διευθυντής του Προγράμματος Galileo (Galileo Project) από το 2021 έως σήμερα.
Υπήρξε ο μακροβιότερος Πρόεδρος του Τμήματος Αστρονομίας του Πανεπιστημίου Harvard (2011–2020), καθώς και Ιδρυτικός Διευθυντής της Πρωτοβουλίας για τις Μαύρες Τρύπες του Πανεπιστημίου Harvard (Black Hole Initiative, 2016–2021).
Είναι εκλεγμένο μέλος της Αμερικανικής Ακαδημίας Τεχνών και Επιστημών, της Αμερικανικής Φυσικής Εταιρείας και της Διεθνούς Ακαδημίας Αστροναυτικής.
Υπήρξε μέλος του Συμβουλίου Επιστημονικών και Τεχνολογικών Συμβούλων του Προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών (PCAST) στον Λευκό Οίκο, πρόεδρος του Συμβουλίου Φυσικής και Αστρονομίας των Εθνικών Ακαδημιών των ΗΠΑ (2018–2021) και σήμερα είναι μέλος της Συμβουλευτικής Επιτροπής του προγράμματος «Einstein: Visualize the Impossible» του Εβραϊκού Πανεπιστημίου της Ιερουσαλήμ.
Διετέλεσε πρόεδρος της Συμβουλευτικής Επιτροπής της Πρωτοβουλίας Breakthrough Starshot (2015–2024) και Επιστημονικός Διευθυντής του Breakthrough Prize Foundation (Ιδρύματος Breakthrough Prize).
Το 2012, το περιοδικό TIME τον συμπεριέλαβε στους 25 ανθρώπους με τη μεγαλύτερη επιρροή στον τομέα του διαστήματος, ενώ το 2020 συγκαταλέχθηκε στις 14 πλέον επιδραστικές προσωπικότητες του Ισραήλ κατά την τελευταία δεκαετία.
Η ScholarGPS κατέταξε τον Loeb στην 3η θέση παγκοσμίως μεταξύ των αστρονόμων με βάση το δημοσιευμένο έργο και τον ερευνητικό του αντίκτυπο κατά τα τελευταία πέντε έτη. Η πιο πρόσφατη ομιλία του στο TED συγκαταλέχθηκε στις πέντε δημοφιλέστερες ομιλίες TED του 2024.
H Helen Margetts είναι Καθηγήτρια Κοινωνίας και Διαδικτύου στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης και Επισκέπτρια Καθηγήτρια στο Ινστιτούτο Επιστήμης Δεδομένων του LSE. Από τον Σεπτέμβριο του 2026 θα αναλάβει θέση τακτικής καθηγήτριας στο LSE, όπου θα εργαστεί για τη δημιουργία ενός νέου Παγκόσμιου Ινστιτούτου για την Τεχνολογία και την Κοινωνία. Ίδρυσε και διηύθυνε το Πρόγραμμα Δημόσιας Πολιτικής (2018–2025) στο Alan Turing Institute, το οποίο κέρδισε εθνική και διεθνή αναγνώριση για το πρωτοποριακό του έργο σχετικά με την τεχνητή νοημοσύνη και τη διακυβέρνηση.
Διετέλεσε Διευθύντρια του Oxford Internet Institute (2011–2018), καθώς και Καθηγήτρια Πολιτικής Επιστήμης και Διευθύντρια της Σχολής Δημόσιας Πολιτικής στο UCL (1999–2004).
Το ερευνητικό και συγγραφικό της έργο επικεντρώνεται στη σχέση μεταξύ τεχνολογίας, πολιτικής, δημόσιας πολιτικής και διακυβέρνησης και περιλαμβάνει περισσότερα από 150 άρθρα και έξι βιβλία πάνω στο αντικείμενο, μεταξύ των οποίων τα Digital Era Governance (OUP, 2008) και AI and Digital Governance (OUP, υπό έκδοση). Το βιβλίο της Political Turbulence: How Social Media Shape Collective Action (Princeton University Press) τιμήθηκε το 2017 με το βραβείο J. Mackenzie της Βρετανικής Ένωσης Πολιτικών Επιστημών (Political Studies Association) για το καλύτερο βιβλίο πολιτικής επιστήμης.
Στον τομέα της δημόσιας προσφοράς, συμμετέχει στο Επιστημονικό Συμβουλευτικό Συμβούλιο του Υπουργείου Εσωτερικών του Ηνωμένου Βασιλείου (Home Office Scientific Advisory Council – HOSAC, από το 2019) και στην Επιτροπή Εμπειρογνωμόνων των Ηνωμένων Εθνών για τη Δημόσια Διοίκηση (United Nations Committee of Experts on Public Administration – CEPA, από το 2025).
Έχει επίσης τιμηθεί με το Βραβείο Mayer-Struckmann του Πανεπιστημίου Heinrich Heine του Ντίσελντορφ για την εξαιρετική έρευνά της σχετικά με την ψηφιοποίηση και τον εκδημοκρατισμό (2020), με την Έδρα John F. Kluge για Ανώτερους Ερευνητές στην Τεχνολογία και την Κοινωνία της Βιβλιοθήκης του Κογκρέσου των Ηνωμένων Πολιτειών (Library of Congress, 2019), καθώς και με το Βραβείο Friedrich Schiedel του Τεχνικού Πανεπιστημίου του Μονάχου για την έρευνα και την ακαδημαϊκή ηγεσία στους τομείς της τεχνολογίας και της πολιτικής (2018).
Ο Martin Rees είναι διακεκριμένος καθηγητής Κοσμολογίας και Αστροφυσικής και ο 60ός Πρόεδρος της Βασιλικής Εταιρείας (Royal Society). Θεωρείται μία από τις κορυφαίες αυθεντίες παγκοσμίως για το μέλλον της ανθρωπότητας και είναι διεθνώς αναγνωρισμένος ειδικός στους υπαρξιακούς κινδύνους, όπως οι ηλιακές εκλάμψεις, οι προσκρούσεις αστεροειδών, τα υπερηφαίστεια, η βιοτεχνολογία και η τεχνητή νοημοσύνη. Πιστεύοντας ότι το μέλλον της ανθρωπότητας είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με το μέλλον της επιστήμης, τα τελευταία χρόνια έχει επικεντρωθεί ολοένα και περισσότερο σε παγκόσμια ζητήματα, όπως η αύξηση του πληθυσμού και οι κίνδυνοι που απορρέουν από αναδυόμενες τεχνολογίες, όπως η Τεχνητή Νοημοσύνη.
Συνιδρυτής του Κέντρου Μελέτης Υπαρξιακού Κινδύνου (Centre for the Study of Existential Risk) του Cambridge, είναι ένας ιδιαίτερα περιζήτητος ομιλητής με περισσότερα από 40 χρόνια εμπειρίας στην αιχμή της επιστημονικής καινοτομίας.
Αφού εξελέγη μέλος του King’s College, διετέλεσε Καθηγητής Αστρονομίας και Πειραματικής Φιλοσοφίας (Plumian Professor of Astronomy and Experimental Philosophy) στο Πανεπιστήμιο του Cambridge. Το 2005 διορίστηκε μέλος της Βουλής των Λόρδων του Ηνωμένου Βασιλείου.
Κατά τη διάρκεια της λαμπρής σταδιοδρομίας του, η συμβολή του οδήγησε σε σημαντικές προόδους σε τομείς όπως οι κοσμικοί πίδακες, οι μαύρες τρύπες, ο σχηματισμός γαλαξιών και οι θεωρητικές πτυχές της κοσμολογίας. Υπήρξε ένας από τους πρώτους επιστήμονες που προέβλεψαν την ανομοιόμορφη κατανομή της ύλης στο Σύμπαν, ενώ η πρωτοποριακή του έρευνα συνέβαλε στην απόρριψη της Θεωρίας της Σταθερής Κατάστασης (Steady State Theory).
Έχει δημοσιεύσει περισσότερα από 500 επιστημονικά άρθρα και έχει συγγράψει πολλά βιβλία, μεταξύ των οποίων τα Our Final Hour, If Science is to Save Us, Just Six Numbers και On the Future: Prospects for Humanity. Έχει τιμηθεί με πολυάριθμες διακρίσεις, όπως το Χρυσό Μετάλλιο της Βασιλικής Αστρονομικής Εταιρείας, το Βραβείο Heineman για την Αστροφυσική και το Βραβείο Αϊνστάιν του Παγκόσμιου Πολιτιστικού Συμβουλίου.
Ο Παναγιώτης Ροϊλός είναι Καθηγητής Ελληνικών Σπουδών και Συγκριτικής Κριτικής Θεωρίας και Γραμματολογίας, κάτοχος της Έδρας «Γιώργος Σεφέρης» στο Πανεπιστήμιο Harvard. Στο ίδιο Πανεπιστήμιο είναι ερευνητικός εταίρος στο Minda de Gunzburg Center for European Studies καθώς και στο Weatherhead Center for International Affairs, όπου έχει συνιδρύσει (2007) και συνδιευθύνει το σεμιναριακό πρόγραμμα Cultural Politics.
Οι διεθνείς διακρίσεις για το ερευνητικό έργο του συμπεριλαμβάνουν το Forschungsstipendium für erfahrene Wissenschaftler του Alexander von Humboldt Foundation και επίτιμο διδακτορικό από το Πάντειο Πανεπιστήμιο Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών.
Έχει συγγράψει και επιμεληθεί δώδεκα βιβλία, συμπεριλαμβανομένων των μονογραφιών Towards a Ritual Poetics (2003; co-author) ‘Amphoteroglossia’: A Poetics of the Twelfth-Century Medieval Greek Novel (2005), C. P. Cavafy: The Economics of Metonymy (2009), και τους τόμους Medieval Greek Storytelling: Fictionality and Narrative in Byzantium (editor, 2014) και From Byzantium to the Early Greek Enlightenment: Books, Writers, and Ideologies in Early Modern Greek Contexts [Late 15th–Early 18th C.] (editor, 2024). Αυτή την περίοδο ολοκληρώνει τα βιβλία Neomedieval Metacapitalism και Postclassical Imaginaries: A Cognitive Anthropology of Late Antique and Byzantine ‘Phantasia’.
Ο Lenart Škof είναι Καθηγητής Φιλοσοφίας και Θρησκευτικών Σπουδών, Διευθυντής του Ινστιτούτου Φιλοσοφικών και Θρησκευτικών Σπουδών στο Επιστημονικό και Ερευνητικό Κέντρο Koper (Σλοβενία) και Κοσμήτορας της Σχολής ISH στο Πανεπιστήμιο Alma Mater Europaea (Λιουμπλιάνα, Σλοβενία). Είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Επιστημών και Τεχνών (EASA, Σάλτσμπουργκ) και πρόεδρος της Σλοβενικής Εταιρείας Συγκριτικής Θρησκειολογίας.
Πρόσφατα συν-επιμελήθηκε τα έργα Philosophy of Breath: A Critical Anthology (Bloomsbury, υπό έκδοση), Marian Reflections on War and Peace: Trauma, Mourning, and Justice in Ukraine and Beyond (Routledge, 2025) και Elemental–Embodied Thinking for a New Era (Springer, 2024).
Ειδικός στους τομείς του αμερικανικού πραγματισμού, της ηπειρωτικής φιλοσοφίας και των ασιατικών φιλοσοφιών, ο Škof έχει συγγράψει αρκετά βιβλία, μεταξύ των οποίων τα God in Post-Christianity: An Elemental Philosophical Theology (SUNY Press, 2024), Antigone’s Sisters: On the Matrix of Love (SUNY Press, 2021) και Breath of Proximity: Intersubjectivity, Ethics and Peace (Springer, 2015). Είναι αρχισυντάκτης της σειράς Routledge Critical Perspectives on Breath and Breathing μαζί με τη Magdalena Górska.
Η ακαδημαϊκή του πορεία περιλαμβάνει σημαντικές υποτροφίες ως επισκέπτης ερευνητής Fulbright στο Πανεπιστήμιο Stanford, (όπου συνεργάστηκε με τον Richard Rorty), καθώς και επισκέπτης ερευνητής Humboldt στο Κέντρο Προηγμένων Πολιτισμικών και Κοινωνικών Σπουδών Max Weber.
Ευρωπαϊκό Πολιτιστικό Κέντρο Δελφών
Το Ευρωπαϊκό Πολιτιστικό Κέντρο Δελφών ιδρύθηκε το 1977, με πρωτοβουλία του Κωνσταντίνου Καραμανλή, με σκοπό να αναδείξει τους Δελφούς ως ένα σύγχρονο διεθνή χώρο πολιτισμού, διαλόγου και πνευματικής δημιουργίας. Υπό την εποπτεία του Υπουργείου Πολιτισμού και την αιγίδα του Συμβουλίου της Ευρώπης, το Κέντρο υπηρετεί σταθερά το όραμα της συνάντησης διαφορετικών πολιτισμών, ιδεών και μορφών γνώσης.
Σε έναν χώρο μοναδικής φυσικής ομορφιάς, με θέα τον δελφικό ελαιώνα και τον Κορινθιακό κόλπο, το Κέντρο διαθέτει συνεδριακές εγκαταστάσεις, ξενώνα φιλοξενίας, υπαίθριο θέατρο και Πάρκο Γλυπτικής με έργα σημαντικών Ευρωπαίων δημιουργών.
Από την ίδρυσή του μέχρι σήμερα, το Ευρωπαϊκό Πολιτιστικό Κέντρο Δελφών λειτουργεί ως ένας τόπος συνάντησης ανάμεσα στο παρελθόν και το μέλλον, στην ελληνική πολιτιστική κληρονομιά και τις προκλήσεις του σύγχρονου κόσμου. Μέσα από διεθνή συνέδρια, εκπαιδευτικά προγράμματα, καλλιτεχνικές δράσεις, προγράμματα φιλοξενίας και πρωτοβουλίες δημόσιου διαλόγου, προωθεί την ανταλλαγή ιδεών και την καλλιέργεια μιας ουσιαστικής οικουμενικής προοπτικής.
Οι Δελφοί υπήρξαν επί αιώνες ένας τόπος όπου διαφορετικοί δρόμοι συναντιούνταν. Το Ευρωπαϊκό Πολιτιστικό Κέντρο Δελφών συνεχίζει αυτή την παράδοση, φιλοδοξώντας να αποτελέσει ένα χώρο όπου άνθρωποι από διαφορετικές χώρες, επιστημονικά πεδία και πολιτισμικές παραδόσεις μπορούν να στοχαστούν από κοινού πάνω στα μεγάλα ερωτήματα της εποχής μας.
Η διαχρονική σημασία των Δελφών δεν βρίσκεται στις απαντήσεις που έδιναν, αλλά στη δυνατότητά τους να καθιστούν τα σημαντικά ερωτήματα αναπόφευκτα. Το Ευρωπαϊκό Πολιτιστικό Κέντρο Δελφών αποτελεί τη σύγχρονη έκφραση αυτής της παράδοσης.